Τετάρτη 25 Σεπτεμβρίου 2013

Ασκήσεις στα ρήματα



1.              ἐψεύσαντο: α΄ ενικό υπερσυντελίκου στην ίδια φωνή
2.       ἐξαπατηθῆτε: α΄ ενικό ευκτική στον ίδιο χρόνο και φωνή
3.       εὐλαβεῖσθαι: β΄ ενικό προστακτική στον ίδιο χρόνο και φωνή
4.       χρῆν: απαρέμφατο ενεστώτα
5.       ἐξελεγχθήσονται: απαρέμφατο στον ίδιο χρόνο και φωνή
6.       δέομαι: γ΄ ενικό παρατατικού στην ίδια φωνή
7.       παρίεμαι: α΄ ενικό οριστική αορίστου β΄ μέση φωνή
8.       ἀναβέβηκα: β΄ ενικό προστακτική στον αόριστο β΄στην ίδια φωνή
9.       συνεγιγνώσκετε: απαρέμφατο αορίστου β΄στην ίδια φωνή
10.    ἐτεθράμμην: γ΄΄πληθυντικό στον ίδιο χρόνο και φωνή
11.     ἐᾶν: γ΄ ενικό ευκτική ενεστώτα ενεργητικής φωνής
12.    προσέχειν: β΄ ενικό προστακτική αορίστου β΄
13.    παραλαμβάνοντες: ο αντίστοιχος τύπος στο μέλλοντα
14.    ἀνεζητηκὼς: απαρέμφατο ενεστώτα στην ίδια φωνή
15.    κατασκεδάσαντες: γ΄ πληθυντικό οριστική ενεστώτα ενεργητική φωνή
16.    εἰδέναι: γ΄ ενικό προστακτική ενεστώτα
17.    ἀνέπειθον: ο αντίστοιχος τύπος στον αόριστο β΄
18.    πεπεισμένοι: β΄ πληθυντικό προστακτική στον ίδιο χρόνο και φωνή
19.    ἀναβιβάσασθαι: α΄ενικό οριστική μέλλοντα ενεργητική φωνή
20.   ἀποκρινομένου: ο αντίστοιχος τύπος στο μέλλοντα
21.    ἀξιώσατε: ο αντίστοιχος τύπος στην οριστική
22.   ἐξελέσθαι: α΄ ενικό οριστική στον ίδιο χρόνο και φωνή
23.   ἀναγνῶναι: β΄ ενικό προστακτική στον ίδιο χρόνο και φωνή
24.   ἑωρᾶτε: απαρέμφατο μέλλοντα
25.   φεύγοιμι: ο αντίστοιχος τύπος στο μέλλοντα
26.   γνώσεσθε: β΄ ενικό οριστική αορίστου β΄ 
27.   πράττομαι: απαρέμφατο παθητικού αορίστου
28.   ἰὼν: γ΄ ενικό οριστική
29.   ἀπολιπόντας: ο αντίστοιχος τύπος στον ενεστώτα
30.   ᾐσθόμην: β΄ ενικό προστακτική
31.    διδόντας: β΄ ενικό υποτακτική αορίστου β΄ μέση φωνή
32.   προσελθὼν: β΄ ενικό προστακτική στον ίδιο χρόνο και φωνή
33.   ὑπολάβοι: β΄ ενικό προστακτική στον ίδιο χρόνο και φωνή
34.   ἀνοίσω: α΄ ενικό οριστική αορίστου β
35.   ὁρμήσειε: α΄ ενικό οριστική στον ίδιο χρόνο και φωνή
36.   ἀνεῖλε: β΄ ενικό προστακτική στον ίδιο χρόνο και φωνή
37.   σύνοιδα: γ΄ πληθυντικό παρατατικού
38.   ἔφησθα: β΄ ενικό προστακτική
39.   ἐπειρώμην: απαρέμφατο ενεστώτα
40.   δεικνύναι: β΄ ενικό προστακτική στον ενεστώτα της μέσης φωνής
41.    ἠπόρουν: απαρέμφατο ενεστώτα ενεργητική φωνή
42.   ἀπιὼν: β΄ ενικό προστακτική ενεστώτα
43.   ᾖα: γ΄ πληθυντικό οριστική ενεστώτα
44.   διηρώτων: απαρέμφατο ενεστώτα
45.   ἔγνων: γ΄ πληθυντικό προστακτική αορίστου β΄
46.   ἐφάνησαν: β΄ ενικό προστακτική στον ίδιο χρόνο και φωνή
47.   ἴσασι: απαρέμφατο στον ίδιο χρόνο και φωνή
48.   εὑρήσοιμι: απαρέμφατο στον αόριστο β΄
49.   δεξαίμην: γ΄ ενικό οριστική στον ίδιο χρόνο και φωνή
50.   κεχρῆσθαι: β΄ ενικό προστακτική ενεστώτα


Παρασκευή 23 Αυγούστου 2013

Αρχαία Ελληνικά Ομογενών 2012

Αδίδακτο κείμενο
Ξενοφώντος Οικονομικός VΙ, 4-6

Οὐκοῦν, ἔφη ὁ Σωκράτης, ἐπιστήμης μέν τινος ἔδοξεν ἡμῖν ὄνομα εἶναι ἡ οἰκονομία, ἡ δὲ ἐπιστήμη αὕτη ἐφαίνετο, ᾗ οἴκους δύνανται αὔξειν ἄνθρωποι, οἶκος δ’ ἡμῖν ἐφαίνετο ὅπερ κτῆσις ἡ σύμπασα, κτῆσιν δὲ τοῦτο ἔφαμεν εἶναι, ὅ,τι ἑκάστῳ εἴη ὠφέλιμον εἰς τὸν βίον, ὠφέλιμα δὲ ὄντα εὑρίσκετο πάντα, ὁπόσοις τις ἐπίσταιτο χρῆσθαι. Πάσας μὲν οὖν τὰς ἐπιστήμας οὔτε μαθεῖν οἷόν τε ἡμῖν ἐδόκει συναποδοκιμάζειν τε ταῖς πόλεσι τὰς βαναυσικὰς καλουμένας τέχνας, ὅτι καὶ τὰ σώματα καταλυμαίνεσθαι δοκοῦσι καὶ τὰς ψυχὰς καταγνύουσι. 

·         βαναυσικὴ τέχνη: χειρωνακτική εργασία
·         καταλυμαίνομαι: καταστρέφω, αφανίζω εντελώς
·         κατάγνυμι: συντρίβω

Γ1. Να μεταφράσετε στη νέα ελληνική γλώσσα το παραπάνω κείμενο
                                                                                                                           Μονάδες 20                           
Γ2. Να γράψετε τον ζητούμενο τύπο για κάθε μία από τις παρακάτω λέξεις του κειμένου:
1.      τινος: τη δοτική πληθυντικού στο ίδιο γένος
2.      σύμπασα: τη γενική πληθυντικού στο ίδιο γένος
3.      κτῆσιν: τη δοτική ενικού
4.      ἔφαμεν: το γ΄ πληθυντικό πρόσωπο στην οριστική του ενεστώτα
5.      εἴη: το γ΄ ενικό πρόσωπο στην προστακτική του ενεστώτα
6.      ὠφέλιμον: την αιτιατική ενικού του υπερθετικού βαθμού στο θηλυκό γένος
7.      εὑρίσκετο: το απαρέμφατο του παθητικού αορίστου
8.      χρῆσθαι: το γ΄ ενικό πρόσωπο στην ευκτική του ενεστώτα
9.      μαθεῖν: το β΄ πληθυντικό πρόσωπο στην υποτακτική του ίδιου χρόνου στην ίδια φωνή
10.  σώματα: τη δοτική πληθυντικού
                                                                                                                               Μονάδες 10                                                                                                                                          
Γ3. Να γίνει πλήρης συντακτική αναγνώριση των παρακάτω λέξεων του κειμένου:
 αὔξειν, ἑκάστῳ, ὠφέλιμον, ὄντα, πάσας.

                                                    Μονάδες 10                                                                                                                                            

Κυριακή 21 Απριλίου 2013

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ, ΚΑΤΑ ΤΙΜΟΚΡΑΤΟΥΣ


 Πως άραγε νομοθετούν στους Λοκρούς;

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ, ΚΑΤΑ ΤΙΜΟΚΡΑΤΟΥΣ, 24.139–143


Βούλομαι δ’ ὑμῖν, ὦ ἄνδρες δικασταί, ἐν Λοκροῖς ὡς νομοθετοῦσι διηγήσασθαι˙ ούδέν γάρ χείρους ἔσεσθε παράδειγμα τι ἀκηκοότες, ἄλλως τε καί ᾧ πόλις εὐνομουμένη χρῆται. Ἐκεῖ γάρ οὕτως οἴονται δεῖν τοῖς πάλαι κειμένοις χρῆσθαι νόμοις καί τά πάτρια περιστέλλειν καί μή προς τάς βουλήσεις μηδέ προς τάς διαδύσεις τῶν ἀδικημάτων νομοθετεῖσθαι, ὥστ’ ἄν τις βούληται νόμον καινόν τιθέναι, ἐν βρόχῳ τόν τράχηλον ἔχων νομοθετεῖ, καί ἐάν μέν δόξῃ καλός καί χρήσιμος εἶναι ὁ νόμος, ζῇ ὁ τιθείς καί ἀπέρχεται, εἰ δέ μή, τέθνηκεν ἐπισπασθέντος τοῦ βρόχου. Καί γάρ τοι καινούς μέν οὐ τολμῶσι τίθεσθαι, τοῖς δέ πάλαι κειμένοις ἀκριβῶς χρῶνται.

Λεξιλόγιο:
περιστέλλω= διατηρώ
διάδυσις= υπεκφυγή
ἐπισπᾶται ὁ βρόχος= σφίγγει η θηλειά

Α. Να γράψετε τη  μετάφραση του κειμένου.
Β. Να απαντήσετε στα παρακάτω ζητούμενα:

  1. χρῆται: β΄ πληθυντικό πρόσωπο στον παρατατικό
  2. οἴονται: β΄ ενικό πρόσωπο στον παρατατικό
  3. κειμένοις: γ΄ ενικό πρόσωπο ευκτικής στον ίδιο χρόνο και φωνή
  4. τιθέναι: απαρέμφατο αορίστου β΄ στην ενεργητική φωνή
  5. ζῇ: α΄ πληθυντικό πρόσωπο στον παρατατικό
  6. χείρους: το επίρρημα στο θετικό βαθμό
  7. πάλαι: το επίρρημα στο συγκριτικό βαθμό
  8. βουλήσεις: δοτική πληθυντικού
  9. τιθείς: δοτική πληθυντικού
  10. ἀκριβῶς: το επίρρημα στον υπερθετικό βαθμό.

Γ.1. Να χαρακτηριστούν συντακτικά οι παρακάτω όροι:
ὑμῖν, χείρους, προς τάς βουλήσεις, νομοθετεῖσθαι, τοῦ βρόχου.

Γ.2. ούδέν γάρ χείρους ἔσεσθε παράδειγμα τι ἀκηκοότες, ἄλλως τε καί ᾧ πόλις εὐνομουμένη χρῆται: να αναγνωρίσετε και να αναλύσετε το λανθάνοντα υποθετικό λόγο.
Γ.3. ἄν τις βούληται νόμον καινόν τιθέναι, ἐν βρόχῳ τόν τράχηλον ἔχων νομοθετεῖ: να αναγνωρίσετε τον υποθετικό λόγο και να τον μεταφέρετε στην αόριστη επανάληψη στο παρελθόν.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Θέλω, κύριοι δικαστές, να σας εκθέσω με λεπτομέρειες με ποιον τρόπο νομοθετούν στους Λοκρούς· δεν θα γίνετε χειρότεροι, βέβαια, αν έχετε ακούσει κάποιο παράδειγμα, το οποίο μάλιστα χρησιμοποιεί και μια πόλη που κυβερνάται με καλούς νόμους. Γιατί εκεί έχουν τέτοια πεποίθηση ότι πρέπει να χρησιμοποιούν τους νόμους που ισχύουν από παλιά και να περιφρουρούν την προγονική κληρονομιά και να μην νομοθετούν για να ικανοποιήσουν ούτε όσους επιθυμούν να κάνουν κακό ούτε όσους επιθυμούν να ξεφύγουν για το κακό που έκαναν, ώστε, αν κανείς θέλει να θεσπίσει έναν καινούργιο νόμο, νομοθετεί βάζοντας τον λαιμό του στη θηλιά, και αν φανεί ότι ο νόμος είναι καλός και χρήσιμος, ο νομοθέτης συνεχίζει να ζει και μπορεί να φύγει, ενώ στην αντίθετη περίπτωση, η θηλιά σφίγγει και αυτός πεθαίνει. Και ενώ, βέβαια, δεν τολμούν να θεσπίσουν καινούργιους, εφαρμόζουν όμως όσους ισχύουν από παλιά με ακρίβεια. 

Τετάρτη 6 Μαρτίου 2013

Ασκήσεις στον Πλάγιο Λόγο


ΝΑ ΜΕΤΑΦΕΡΘΟΥΝ ΤΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΠΛΑΓΙΟ ΛΟΓΟ

  1. Πρόσθεν ἄν ἀποθάνοιμεν ἤ τά ὅπλα παραδοῖμεν  (Κλεάνωρ ἀπεκρίνατο…)
  2. ‘Υπό τίνος ἐνεπρήσθη ὁ ναός ; (Οὐδείς οἶδεν… /Οὐδείς ἤδη…)
  3. Σκοπῶμεν εἰ ἡμῖν πρέπει ἤ οὐ ( Περικλῆς ἐβούλετο…)
  4. Δῃοῦται ἡ χώρα (Ἤκουον…)
  5. Τήν μητέρα ἐμακάριζον , οἵων τέκνων ἔτυχεν  (Ἀθηναῖοι ἐδόκουν)
  6. Οὐκ οἶδα ὅ,τι ἄν ἐποίησεν (Θρασύβουλος λέγει…/ἔφη…)
  7. Μή ἀναμείνωμεν, ἕως ἄν πλείους ἡμῶν γένωνται (Παρήνει…)
  8. Μή ἀπέλθητε, πρίν ἄν ἀκούσητε (Ἀπηγόρευεν…)
  9. Μή σπεῦδε πλουτεῖν μη ταχύ πένης γένῃ (Ὁ σοφιστής συνεβούλευεν…)
  10. Ἤν θάνῃς σύ, παῖς ὅδ’ ἐκφεύγει μόρον  (Στρατηγός ἔφη.../ ἐγίγνωσκε…)
  11. Πίθηκος ὁ πίθηκος κἄν χρυσᾶ ἔχῃ σανδάλια (Ὁ ποιητής ἔλεγεν…)
  12. Διά πολλά προσήκει πείθεσθαι και μάλισθ’ὅτι πᾶς νόμος ἐστίν εὕρημα καί δῶρον θεῶν. (Λακεδαιμόνιοι ἔλεγον)
  13. Πρεσβείαν πέμπωμεν , ἥτις ταῦτ’ ἐρεῖ (Κορίνθιοι ἀγγέλλλουσι…/ἤγγειλαν…)
  14. Εἰ πάντες τοῦτον ἐποιοῦμεν , ἅπαντες ἄν ἀπολώμεθα. (Έγίγνωσκον…)
  15. Εἰ βούλοιο φίλος εἶναι, μέγιστος ἄν εἴης (Πρόξενος οἶδε…)
  16. Ἐάν ἀκολουθήσῃς ἐμοί, εἰσάξω σε εἰς την ἀκρόπολιν (Φύλαξ ἔλεγεν…)
  17. Εἰ ἦσαν ἄνδρες ἀγαθοί, ὡς σύ φής , οὐκ ἄν ποτε ταῦτα ἔπασχον (Στρατιῶται διηγοῦντο)
  18. Εἴ τις ἀντείποι, εὐθύς ἐτεθνήκει ( Οὗτοι ἐγίγνωσκον)
  19. Ἤν ἐγγύς ἔλθῃ θάνατος , οὐδείς βούλεται ἀποθνήσκειν (Ἀθηναῖοι ἐπίστευον)
  20. Γύμναζε σαυτὀν πόνοις , ὅπως ἄν δύναιο καί τους ἀκουσίους ὑπομένειν (Παρήνει…)

Κυριακή 3 Μαρτίου 2013

Δημοσθένης, προοίμια 20.1–3


Ο Δημοσθένης είναι και ένας οξυδερκής πολιτικός. Τι συμβουλεύει σε καιρό κρίσεων;

ΚΕΙΜΕΝΟ
Καὶ δίκαιον, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, καὶ συμφέρον ὑμῖν ἡγοῦμαι τὰς μὲν αἰτίας καὶ τὰς κατηγορίας, ὅταν βουλεύεσθαι δέῃ, παραλείπειν, περὶ τῶν παρόντων δὲ λέγειν ὅ τι βέλτιστον ἕκαστος ἡγεῖται. ὅτι μὲν γάρ τινῶν αἰτίων ὄντων κακῶς τὰ πράγματ’ ἔχει, πάντες ἐπιστάμεθα· ἐξ ὅτου δὲ τρόπου βελτίω δύναιτ’ ἂν γενέσθαι, τοῦτο τοῦ συμβουλεύοντος ἔργον εἰπεῖν. ἔπειτ’ ἔγωγε νομίζω καὶ κατηγόρους εἶναι τῶν ἀδικούντων χαλεποὺς οὐ τοὺς ἐν τοιούτοις καιροῖς ἐξετάζοντας τὰ πεπραγμένα, ὅτ’ οὐδεμίαν δώσουσι δίκην, ἀλλὰ τοὺς τοιοῦτό τι συμβουλεῦσαι δυνηθέντας ἀφ’ οὗ βελτίω τὰ παρόντα γένοιτ’ ἄν· διὰ γὰρ τούτους ἐφ’ ἡσυχίας καὶ παρ’ ἐκείνων ἐγγένοιτ’ ἂν ὑμῖν δίκην λαβεῖν.

Δημοσθένης,  προοίμια 20.1–3

 

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

 

1.      δέῃ: γ΄ ενικό στον παρατατικό ενεργητικής φωνής

2.      παραλείπειν: απαρέμφατο παρακειμένου στην άλλη φωνή

3.      ἐπιστάμεθα: γ΄ πληθυντική οριστικής παθητικού αορίστου

4.      δώσουσι: απαρέμφατο αορίστου β΄ στην άλλη φωνή

5.      συμβουλεῦσαι: γ΄ πληθυντικό οριστικής στον ίδιο χρόνο και φωνή

6.      δίκαιον: το επίρρημα στον υπερθετικό βαθμό

7.      χαλεποὺς: το επίρρημα στο συγκριτικό βαθμό

8.      βελτίω: το επίρρημα στο θετικό βαθμό

9.      οὐδεμίαν: δοτική πληθυντικού στο αρσενικό γένος

10.  δυνηθέντας: δοτική πληθυντικού στο αρσενικό γένος

 

Β) ὅταν βουλεύεσθαι δέῃ: να συμπτυχθεί σε δευτερεύουσα πρόταση.

Γ)  «Καὶ δίκαιον, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, καὶ συμφέρον ὑμῖν ἡγοῦμαι τὰς μὲν αἰτίας καὶ τὰς κατηγορίας, ὅταν βουλεύεσθαι δέῃ, παραλείπειν, περὶ τῶν παρόντων δὲ λέγειν ὅ τι βέλτιστον ἕκαστος ἡγεῖται». Να μεταφερθεί στον πλάγιο λόγο με απαρεμφατική σύνταξη από εξάρτηση «Δημοσθένης έφη»


 METAΦΡΑΣΗ
Και δίκαιο και προς όφελός σας νομίζω, Aθηναίοι, ότι είναι να αφήσετε κατά μέρος την απόδοση ευθυνών και την εκτόξευση κατηγοριών, όταν παρουσιάζεται ανάγκη να αποφασίσετε, και να λέει ο καθένας ό,τι θεωρεί πως είναι το καλύτερο για την παρούσα κατάσταση. Όλοι, βέβαια, γνωρίζουμε ότι τα πράγματα είναι άσχημα επειδή κάποιοι φταίνε· καθήκον, όμως, αυτού που σας συμβουλεύει είναι να πει με ποιον τρόπο μπορούν να βελτιωθούν τα πράγματα. Eπίσης, εγώ θεωρώ αυστηρούς κατήγορους όσων διαπράττουν αδικίες όχι αυτούς που ερευνούν όσα έχουν συμβεί σε παρόμοιες περιστάσεις κατά το παρελθόν, τη στιγμή που δεν πρόκειται να υποστούν καμιά τιμωρία, αλλά αυτούς που είναι σε θέση να δώσουν μια συμβουλή που θα βελτιώσει την παρούσα κατάσταση· γιατί με τη βοήθεια αυτών θα σας δοθεί η δυνατότητα να τιμωρήσετε με την άνεσή σας εκείνους που ευθύνονται. 

Παρασκευή 18 Ιανουαρίου 2013

Θουκυδίδου Ἱστοριῶν Β 5




Τοιούτῳ μὲν πάθει οἱ Ἀθηναῖοι περιπεσόντες ἐπιέζοντο, ἀνθρώπων τ’ ἔνδον θνῃσκόντων καὶ γῆς ἔξω δῃουμένης. ἐν δὲ τῷ κακῷ οἷα εἰκὸς ἀνεμνήσθησαν καὶ τοῦδε τοῦ ἔπους, φάσκοντες οἱ πρεσβύτεροι πάλαι ᾄδεσθαι «ἥξει Δωριακὸς πόλεμος καὶ λοιμὸς ἅμ’ αὐτῷ». ἐγένετο μὲν οὖν ἔρις τοῖς ἀνθρώποις μὴ λοιμὸν ὠνομάσθαι ἐν τῷ ἔπει ὑπὸ τῶν παλαιῶν, ἀλλὰ λιμόν, ἐνίκησε δὲ ἐπὶ τοῦ παρόντος εἰκότως λοιμὸν εἰρῆσθαι· οἱ γὰρ ἄνθρωποι πρὸς ἅ ἔπασχον τὴν μνήμην ἐποιοῦντο. ἢν δέ γε οἶμαί ποτε ἄλλος πόλεμος καταλάβῃ Δωρικὸς τοῦδε ὕστερος καὶ ξυμβῇ γενέσθαι λιμόν, κατὰ τὸ εἰκὸς οὕτως ᾄσονται.
__________
δῃόω-δῃῶ = καταστρέφω
τὸ ἔπος = ο στίχος
Γ1. Να γράψετε στο τετράδιό σας τη μετάφραση του παραπάνω κειμένου.
Μονάδες 20
Γ2. Να γράψετε τους ζητούμενους τύπους για καθεμιά από τις παρακάτω λέξεις του κειμένου:
  • περιπεσόντες : τη δοτική πληθυντικού της μετοχής του παρακειμένου στο αρσενικό γένος
  • δῃουμένης : το τρίτο ενικό πρόσωπο της υποτακτικής του ενεστώτα στην ενεργητική φωνή
  • κακῷ : τη δοτική πληθυντικού του συγκριτικού βαθμού στο θηλυκό γένος
  • ἀνεμνήσθησαν : το πρώτο ενικό πρόσωπο της ευκτικής αορίστου στην παθητική φωνή
  • τοῦδε : την ονομαστική πληθυντικού του αρσενικού γένους
  • φάσκοντες : τη δοτική πληθυντικού του ίδιου γένους
  • πάλαι : τον υπερθετικό βαθμό
  • ἔρις : την αιτιατική ενικού
  • ἔπασχον : το δεύτερο ενικό πρόσωπο της οριστικής μέλλοντα
  • ξυμβῇ : το δεύτερο ενικό πρόσωπο της προστακτικής του ίδιου χρόνου
Μονάδες 10
Γ3.α. Να γίνει πλήρης συντακτική αναγνώριση των παρακάτω λέξεων και φράσεων:
ἔνδον, θνῃσκόντων, τοῦ ἔπους, ὑπὸ τῶν παλαιῶν, τοῦδε (μετά τη λέξη Δωρικός), γενέσθαι (μονάδες 6)
Γ3.β. «Τοιούτῳ πάθει οἱ Ἀθηναῖοι περιπεσόντες ἐπιέζοντο»:
Να μετατρέψετε τη φράση σε πλάγιο λόγο με όλους τους δυνατούς τρόπους, εξαρτώντας την από το «οὗτος εἶπεν» (μονάδες 4)

Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου 2012

Διογένης ὁδοιπορῶν

Ένας μύθος του Αισώπου που μας δείχνει ότι και η καλοσύνη ακόμη απαιτεί κριτική σκέψη. Ποιότητα και όχι ποσότητα στην πράξη, όπως θα έλεγε και ο Αριστοτέλης. Γιατί αλλιώς δεν είναι καλοσύνη, αλλά τρέλα!

Διογένης ὁ κύων ὁδοιπορῶν, ὡς ἐγένετο κατά τινα ποταμὸν πλημμυροῦντα, εἱστήκει  ἀμηχανῶν. Εἷς δέ τις τῶν διαβιβάζειν εἰθισμένων θεασάμενος αὐτὸν διαποροῦντα, προσελθὼν καὶ ἀράμενος αὐτόν, σὺν φιλοφροσύνῃ διεπέρασεν αὐτόν. Ὁ δὲ εἱστήκει τὴν αὑτοῦ πενίαν μεμφόμενος, δι' ἣν ἀμείψασθαι τὸν εὐεργέτην οὐ δύναται. Ἔτι δὲ αὐτοῦ ταῦτα διανοουμένου, ἐκεῖνος θεασάμενος ἕτερον ὁδοιπόρον διελθεῖν μὴ δυνάμενον, προσδραμὼν καὶ αὐτὸν διεπέρασε. Καὶ ὁ Διογένης προσελθὼν αὐτῷ εἶπεν· " Ἀλλ' ἔγωγε οὐκέτι σοι χάριν ἔχω ἐπὶ τῷ γεγονότι· ὁρῶ γὰρ ὅτι οὐ κρίσει, ἀλλὰ νόσῳ αὐτὸ ποιεῖς".

Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι οἱ μετὰ τῶν σπουδαίων καὶ τοὺς ἀνεπιτηδείους εὐεργετοῦντες οὐκ εὐεγεσίας δόξαν, ἀλογιστίας δὲ μᾶλλον ὀφλισκάνουσι.

Μετάφραση: 

Ο κυνικός Διογένης, καθώς περπατούσε, μόλις βρέθηκε μπροστά σε κάποιο πλημμυρισμένο ποταμό, είχε σταματήσει αμήχανος. Ένας από αυτούς που συνήθιζαν να περνούν διαβάτες από τη μια όχθη στην άλλη, όταν τον είδε να είναι γεμάτος απορία, πήγε κοντά του , τον πήρε επάνω του με φιλική διάθεση και τον πέρασε απέναντι. Αυτός είχε σταθεί κατηγορώντας τη φτώχεια του, εξαιτίας της  οποίας δεν μπορεί να ανταμείψει τον ευεργέτη του. Ενώ ακόμη αυτός έκανε αυτές τις σκέψεις, εκείνος, όταν είδε ότι ένας άλλος οδοιπόρος δεν μπορούσε να περάσει, έτρεξε κοντά του και μετέφερε απέναντι και αυτόν. Ο Διογένης τον πλησίασε και του είπε: "Εγώ, βέβαια, δε σου χρωστώ πια καμιά χάρη για αυτό που έχει γίνει. Γιατί βλέπω ότι το κάνεις αυτό όχι με κρίση,αλλά από αρρώστια".
Η διήγηση δείχνει ότι, όσοι ευεργετούν μαζί με τους αξιόλογους και όσους είναι ακατάλληλοι, δεν κερδίζουν φήμη ευεργέτη, αλλά περισσότερο απερίσκεπτου ανθρώπου.