Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2013

Ασκήσεις στον Πλάγιο Λόγο


ΝΑ ΜΕΤΑΦΕΡΘΟΥΝ ΤΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΠΛΑΓΙΟ ΛΟΓΟ

  1. Πρόσθεν ν ποθάνοιμεν τά πλα παραδομεν  (Κλεάνωρ πεκρίνατο…)
  2. ‘Υπό τίνος νεπρήσθη ναός ; (Οδείς οδεν… /Οδείς δη…)
  3. Σκοπμεν ε μν πρέπει ο ( Περικλς βούλετο…)
  4. Δοται χώρα (κουον…)
  5. Τήν μητέρα μακάριζον , οων τέκνων τυχεν  (θηναοι δόκουν)
  6. Οκ οδα ,τι ν ποίησεν (Θρασύβουλος λέγει…/φη…)
  7. Μή ναμείνωμεν, ως ν πλείους μν γένωνται (Παρήνει…)
  8. Μή πέλθητε, πρίν ν κούσητε (πηγόρευεν…)
  9. Μή σπεδε πλουτεν μη ταχύ πένης γέν ( σοφιστής συνεβούλευεν…)
  10. ν θάνς σύ, πας δ’ κφεύγει μόρον  (Στρατηγός φη.../γίγνωσκε…)
  11. Πίθηκος πίθηκος κν χρυσ χ σανδάλια ( ποιητής λεγεν…)
  12. Διά πολλά προσήκει πείθεσθαι και μάλισθ’τι πς νόμος στίν ερημα καί δρον θεν. (Λακεδαιμόνιοι λεγον)
  13. Πρεσβείαν πέμπωμεν , τις τατ’ ρε (Κορίνθιοι γγέλλλουσι…/γγειλαν…)
  14. Ε πάντες τοτον ποιομεν , παντες ν πολώμεθα. (Έγίγνωσκον…)
  15. Ε βούλοιο φίλος εναι, μέγιστος ν εης (Πρόξενος οδε…)
  16. άν κολουθήσς μοί, εσάξω σε ες την κρόπολιν (Φύλαξ λεγεν…)
  17. Ε σαν νδρες γαθοί, ς σύ φής , οκ ν ποτε τατα πασχον (Στρατιται διηγοντο)
  18. Ε τις ντείποι, εθύς τεθνήκει ( Οτοι γίγνωσκον)
  19. ν γγύς λθ θάνατος , οδείς βούλεται ποθνήσκειν (θηναοι πίστευον)
  20. Γύμναζε σαυτν πόνοις , πως ν δύναιο καί τους κουσίους πομένειν (Παρήνει…)

Κυριακή, 3 Μαρτίου 2013

Δημοσθένης, προοίμια 20.1–3


Ο Δημοσθένης είναι και ένας οξυδερκής πολιτικός. Τι συμβουλεύει σε καιρό κρίσεων;

ΚΕΙΜΕΝΟ
Καὶ δίκαιον, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, καὶ συμφέρον ὑμῖν ἡγοῦμαι τὰς μὲν αἰτίας καὶ τὰς κατηγορίας, ὅταν βουλεύεσθαι δέῃ, παραλείπειν, περὶ τῶν παρόντων δὲ λέγειν ὅ τι βέλτιστον ἕκαστος ἡγεῖται. ὅτι μὲν γάρ τινῶν αἰτίων ὄντων κακῶς τὰ πράγματ’ ἔχει, πάντες ἐπιστάμεθα· ἐξ ὅτου δὲ τρόπου βελτίω δύναιτ’ ἂν γενέσθαι, τοῦτο τοῦ συμβουλεύοντος ἔργον εἰπεῖν. ἔπειτ’ ἔγωγε νομίζω καὶ κατηγόρους εἶναι τῶν ἀδικούντων χαλεποὺς οὐ τοὺς ἐν τοιούτοις καιροῖς ἐξετάζοντας τὰ πεπραγμένα, ὅτ’ οὐδεμίαν δώσουσι δίκην, ἀλλὰ τοὺς τοιοῦτό τι συμβουλεῦσαι δυνηθέντας ἀφ’ οὗ βελτίω τὰ παρόντα γένοιτ’ ἄν· διὰ γὰρ τούτους ἐφ’ ἡσυχίας καὶ παρ’ ἐκείνων ἐγγένοιτ’ ἂν ὑμῖν δίκην λαβεῖν.

Δημοσθένης,  προοίμια 20.1–3

 

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

 

1.      δέῃ: γ΄ ενικό στον παρατατικό ενεργητικής φωνής

2.      παραλείπειν: απαρέμφατο παρακειμένου στην άλλη φωνή

3.      ἐπιστάμεθα: γ΄ πληθυντική οριστικής παθητικού αορίστου

4.      δώσουσι: απαρέμφατο αορίστου β΄ στην άλλη φωνή

5.      συμβουλεῦσαι: γ΄ πληθυντικό οριστικής στον ίδιο χρόνο και φωνή

6.      δίκαιον: το επίρρημα στον υπερθετικό βαθμό

7.      χαλεποὺς: το επίρρημα στο συγκριτικό βαθμό

8.      βελτίω: το επίρρημα στο θετικό βαθμό

9.      οὐδεμίαν: δοτική πληθυντικού στο αρσενικό γένος

10.  δυνηθέντας: δοτική πληθυντικού στο αρσενικό γένος

 

Β) ὅταν βουλεύεσθαι δέῃ: να συμπτυχθεί σε δευτερεύουσα πρόταση.

Γ)  «Καὶ δίκαιον, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, καὶ συμφέρον ὑμῖν ἡγοῦμαι τὰς μὲν αἰτίας καὶ τὰς κατηγορίας, ὅταν βουλεύεσθαι δέῃ, παραλείπειν, περὶ τῶν παρόντων δὲ λέγειν ὅ τι βέλτιστον ἕκαστος ἡγεῖται». Να μεταφερθεί στον πλάγιο λόγο με απαρεμφατική σύνταξη από εξάρτηση «Δημοσθένης έφη»


 METAΦΡΑΣΗ
Και δίκαιο και προς όφελός σας νομίζω, Aθηναίοι, ότι είναι να αφήσετε κατά μέρος την απόδοση ευθυνών και την εκτόξευση κατηγοριών, όταν παρουσιάζεται ανάγκη να αποφασίσετε, και να λέει ο καθένας ό,τι θεωρεί πως είναι το καλύτερο για την παρούσα κατάσταση. Όλοι, βέβαια, γνωρίζουμε ότι τα πράγματα είναι άσχημα επειδή κάποιοι φταίνε· καθήκον, όμως, αυτού που σας συμβουλεύει είναι να πει με ποιον τρόπο μπορούν να βελτιωθούν τα πράγματα. Eπίσης, εγώ θεωρώ αυστηρούς κατήγορους όσων διαπράττουν αδικίες όχι αυτούς που ερευνούν όσα έχουν συμβεί σε παρόμοιες περιστάσεις κατά το παρελθόν, τη στιγμή που δεν πρόκειται να υποστούν καμιά τιμωρία, αλλά αυτούς που είναι σε θέση να δώσουν μια συμβουλή που θα βελτιώσει την παρούσα κατάσταση· γιατί με τη βοήθεια αυτών θα σας δοθεί η δυνατότητα να τιμωρήσετε με την άνεσή σας εκείνους που ευθύνονται.